Υπότιτλοι TeoBigusDickus
"'Ενας πίνακας είναι πάντα ηθικός...
όταν είναι τραγικός και περιγράφει τον τρόμο
των θεμάτων που απεικονίζει."
ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΟ ΝΤΕΛΑΣΑΛ
-Κύριε διευθυντά; -Ναι;
Να χτυπήσω το κουδούνι;
Ναι, θα ξεφορτώσω τα πράγματα μόνος μου.
-Τα λαχανικά είναι σάπια. -Δεν τα πληρώνεις εσύ.
Στη σειρά και ήσυχα!
Ωχ μωρέ!
-Χαριτωμένα παιδιά. -Ανυπομονώ να ξεφύγω.
Στη σειρά!
-'Εχετε πρόβλημα στα μάτια;
-Χτύπησα το πρωί που σηκώθηκα.
Νωρίς ξύπνησατε. Χθες βράδυ όταν έκανα μια βόλτα...
άκουσα φωνές απ'το δωμάτιό σας. Σας αρέσει να κοιτάτε το σκοτάδι;
Στην αγνή γυναίκα αρέσει να αγναντεύει την ανατολή, έτσι δεν είναι;
Περνάτε πολύ ώρα με τους Ιησουίτες, κ. Ντρέιν.
Δεν μπορούν όλοι να αποβληθούν.
Άξεστε!
Ευχαριστώ, γλυκέ μου.
Τι όμορφη!
'Ολοι χρειαζόμαστε διακοπές.
Το σώμα μας πρέπει να αποβάλει τις τοξίνες του.
Αύριο θα είμαι ολόγυμνος. Κι εσείς...
Τι θα κάνετε το Σαββατοκύριακο;
Θα πάω σπίτι μου στο Νιόρτ, στο Ντοξ Σερβέ. Το έχετε ακουστά;
Ναι, είναι στο Μπρεσούρ.
Παίρνετε καθαρό αέρα, μαντάμ Ντελασάλ;
Με αναζωογονεί πολύ.
Ακόμα μυρίζει εξοχή εδώ.
Εκλεπτισμένη η φύση, αλλά μ'αυτή τη βροχή...
...προτιμώ την ομπρέλα μου.
Στη χώρα μου αντί γι'αυτή την άσχημη παλιά ομπρέλα...
φοράμε σομπρέρο και περνάμε...
τις διακοπές σε μια αιώρα.
Πολύ επιπόλαιο ντύσιμο για δάσκαλο.
-'Ετσι ντυνόταν ο δάσκαλός σου Χοσέ;
-Μάλιστα, κύριε. Και ερχόταν στο σχολείο με άλογο.
-Δε νομίζω να το κάνω ποτέ.
-Για αστείο το είπα.
-Γαϊδούρι ήταν. -Πήγαινε να παίξεις, Τζοσελίτο.
-Τι έπαθες εσύ; -Κοίτα.
-Ο Μιγκέλ; -Ποιος άλλος;
-Τσακωθήκατε πάλι; -'Ηρθε στις τρεις τα ξημερώματα.
-Δε ξέρω πως τον αντέχεις.
-Δεν ήταν πάντα έτσι.
Στην αρχή με έκανε πολύ ευτυχισμένη.
-Για τα λεφτά σου το έκανε.
-Γιατί θέλεις να είσαι κακιά; Δεν είναι ήδη τα πράγματα...
δύσκολα για μας έτσι όπως είναι;
Πες με αντιδραστικό...
αλλά το βρίσκω πολύ περίεργο.
Η νόμιμη γυναίκα να σκουπίζει τα δάκρυα της ερωμένης;
-Τί στο διάολο κάνετε εδώ; -Τίποτα.
-Τίποτα. Σαν παιδιά. Τίποτα.
Έλα και φίλησέ με!
-Με κοίταξες; -Είσαι ακόμα θυμωμένη;
Ούτε εσύ θα με φιλήσεις;
Για να δούμε.
-Δεν έχεις ρεπό σήμερα;
-Της είπα να μείνει.
-Δεν βλέπεις πώς είναι; -Ναι, θέλει καθαρό αέρα.
Είδες τα παπούτσια της;
Της λέω συνέχεια να αγοράσει κατάλληλα χοντρά παπούτσια.
'Οταν είσαι άρρωστη, δε χρειάζεται να ανησυχείς για το ντύσιμό σου.
-Δεν είμαι άρρωστη. -Είναι ευαίσθητη, όπως ξέρεις.
Ευαίσθητη; 'Ηταν πριν πολύ καιρό. 'Οταν ήρθε απ'το Καράκας.
Τώρα είναι απλά ένα μικρό συμπαθητικό ερείπιο.
Δεν υπάρχει κίνδυνος πια. Τα ερείπια είναι άφθαρτα.
Θα μας θάψει όλους. 'Ετσι δεν είναι, μικρό μου ερείπιο;
Τα λέμε αργότερα. Πηγαίνετε να παίξετε.
Σας λέω, ήταν ένα καφέ μικρό μπουκάλι.
Το μύρισε. 'Ετσι. Δεν ήταν άρωμα.
Ήπιαν και οι δύο.
Γι'αυτό είναι πάντα μαζί.
-Τι λες να είχε το μπουκάλι; -Ουίσκι, ηλίθιε.
Σε παρακαλώ, δεν θέλω ν'ακούσω τίποτε άλλο.
Αν θες να μην κάνεις διακοπές θα έχεις όλο το χρόνο...
...για να ζωγραφίσεις.
'Ακουσες την μαντάμ Ντελασάλ.
Δεν έχει διακοπές για σένα.
Τι σε έπιασε;
-Δεν ήθελα να τον τιμωρήσω. -Τότε μην τον απειλείς.
-Πήγε πολύ καλά στα αγγλικά.
Αυτός δεν είναι λόγος για να μην τιμωρηθεί.
Δε θα το μετανιώσω καθόλου.
'Οχι, δεν θέλω. Δεν μπορώ.
Ούτε διαζύγιο δε μπορώ να πάρω.
-Τον αγαπάς ακόμα; -'Οχι, βέβαια.
-Δε καταλαβαίνεις. -Δηλαδή είμαι ηλίθια;
-Το διαζύγιο είναι αμάρτημα. -Αλήθεια;
Και το μαχαίρι που κουβαλάς ένα μήνα τώρα;
-Αυτό δεν ήταν αμάρτημα; -Ζήλευα. 'Ημουν θυμωμένη.
Αλλά για να κάνω κάτι τέτοιο... 'Οχι, δεν μπορώ.
'Οπως θέλεις, αλλά σκέψου το.
Δε θα ξαναέχουμε τόσο καλή ευκαιρία.
'Εχουμε τρεις μέρες.
'Ολοι ξέρουν ότι φεύγω για το Νιόρτ και ότι θα έρθεις κι εσύ.
-Δεν πιστεύεις στη κόλαση; -Πίστευα μέχρι τα επτά μου.
Εγώ πιστεύω.
-Πάλι ψάρι; -Το ίδιο είναι.
-Είναι από χθες.
-Κάνε μου δυο τηγανιτά αυγά. -Μην αρχίζεις.
Έβαλα ξύδι και πολλά κρεμμύδια.
Δεν λέω ότι δεν είναι καλό, αλλά βρωμάει ψαρίλα.
Βρωμάει.
Ναι, ναι, αργότερα, αργότερα.
'Οχι, ευχαριστώ.
-Σερβιρίσου. -Δεν πεινάω.
-Πρέπει να δώσεις το παράδειγμα. -'Εχω το συκώτι μου.
Μπορείτε να μου βάλετε λίγο κρασί;
-'Ηπιες ήδη δύο. -Μόνο ένα, διευθυντά.
Καλά.
-Κόκαλο ήταν; -'Οχι, δεν πεινάω.
Σου είπα να φας.
-Κατάπιε το. -Δεν φταίω εγώ.
-Κατάπιε το!
-Ωραίο το ψάρι, κ. Ρέιμοντ; -Υπέροχο, διευθυντά.
Και πολύ θρεπτικό.
Αυτό που χρειάζονται αυτά τα παιδιά είναι πειθαρχία.
Ησυχία αλλιώς θα μείνετε μέσα το Σαββατοκύριακο! Κατάπιε!
'Ολοι σε κοιτούν. Θα το καταπιείς;
-Είναι αηδιαστικό. -Πώς;
Μερικά πράγματα δε καταπίνονται εύκολα.
Και δε μιλάω για το ψάρι.
Κ. Ντρέιν, πετάξτε αυτούς τους αλήτες έξω.
Τι γίνεται εδώ;
Πάψτε και φάτε το ψάρι σας!
-Σας είπα να τα πετάξετε έξω! -Μάλιστα, διευθυντά!
Κ. Ρέιμοντ, πηγαίνετε να βοηθήσετε το συνάδελφό σας.
'Ο λοι έξω!
Κανονίστε την πορεία σας!
Τι δείπνο ήταν αυτό για αγόρια πάνω στην εφηβεία;
'Ενα κομμάτι ψάρι και λίγος πουρές;
Πρέπει να τρώνε αυτό που έχουν μπροστά τους.
-Στο στρατό... -Δεν είσαι στρατιωτικός.
-'Εχεις αναλάβει τα συσσίτια. -Δε θα δώσω 3.000 φράγκα για κρέας.
-Προτιμάς ν'αρρωστήσουν.
'Οταν ήμουν παιδί, τρώγαμε ό,τι βρίσκαμε.
Το κρέας ήταν πολύ ακριβό.
Αν θέλουν κρέας, θ'αγοράσω αλλά...
...με όσα λεφτά έχω.
Είναι λάθος ν'αγοράζεις σε τιμή ευκαιρίας.
-Σου τρώνε τα λεφτά σου.
-Τα λεφτά μου θέλεις να πεις.
Εγώ είμαι αυτή που πληρώνω για όλα.
Το θυρωρό, τον κ. Ντρέιν.
Πληρώνω ακόμα και την Ζερμανί, την Σαμπίνε και την Τερέζ.
Πληρώνω κι εσένα, Νικόλ. Το δέχομαι και πληρώνω για όλα.
Αλλά όταν βγάζεις χρήματα απ'το φαγητό των παιδιών...
γίνομαι έξαλλη! Δεν το αντέχω!
Ηρέμησε, ξέρεις ότι δεν σου κάνει καλό.
Μακάρι να πέθαινα και να μη σε ξανάβλεπα ποτέ.
Τότε να πεθάνεις, αγαπητή μου. Και κάνε γρήγορα.
Θα κάνουμε μια ωραία κηδεία και μετά θ'απαλλαγούμε από σένα
Η δουλειά θα φτιάξει...
κι εγώ θα είμαι πολύ καλύτερα.
Λοιπόν παιδιά, καλά να περάσετε.
Θα σηκωθώ πολύ νωρίς. Πάω να φτιάξω τη βαλίτσα μου.
Θα φύγω στις επτά.
Καλές διακοπές, αγαπητή μου.
"Καλές διακοπές";
'Ενα τριήμερο ταξίδι του μέλιτος.
Ω όχι! Ω όχι!
Νικόλ!
Εδώ πάνω είμαι.
Τι κάνεις;
Πρόσεχε. Κάνε άκρη.
'Οσοι θα φύγουν με το λεωφορείο να σηκώσουν τα χέρια.
Θα είναι ακόμα στο μπάνιο η αδελφή σου;
Δεν είναι δέκα ακόμα. 'Εχω κάνει μια τρύπα.
-Δώσ'το πίσω! -Για να τη δεις θέλω 20 τσιγάρα
Όχι, δώστο πίσω!
Σουντιέ, δεν είσαι στο δικό μας γκρουπ;
'Οχι, ευχαριστώ, κύριε. Εμείς οι τέσσερις θα πάρουμε ταξί.
Βλέπω έχετε λεφτά για ξόδεμα.
-Δεν έχεις βαλίτσα;
-Θα την πάρει ο σοφέρ. Γι'αυτό πληρώνεται.
Οι προσωπικοί μας σοφέρ δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους.
-Καλές διακοπές, διευθυντά.
-Ευχαριστώ.
Δεν κατέβηκε η μαντάμ;
Μόλις χτύπησα το κουδούνι τους άνοιξα τη πύλη.
-Τους την άνοιξα. -Μαζί ήταν;
Η μαντάμ Ντελασάλ και η δεσποινίς Χόρνερ.
-Νόμιζα ότι το ξέρατε.
-Και βέβαια το ξέρω. Απλά το ξέχασα.
Μεγάλη βλακεία.
Ιδίως για εσάς κύριοι.
'Ενας από σας πρέπει να μείνει για να προσέχει όσους είναι τιμωρία.
-Θα είναι περίεργα για σένα να ξαναγυρίσεις στο Νιόρτ. -Γιατί;
-Λόγω των προβλημάτων που είχες στο σχολείο εκεί. -Προβλήματα;
Απλά παραιτήθηκα.
-Οι γονείς σου μένουν σπίτι σου; -'Οχι.
Ένα ζευγάρι δασκάλων μένει στον πρώτο όροφο.
-Μένουν άνθρωποι στο σπίτι; -Κι εγώ το σκέφτηκα.
Δεν θα ρισκάρουμε.
-Κουράστηκες; Να οδηγήσω εγώ;
-Δε ξέρεις να οδηγείς.
-Δεν είχα λεφτά για αμάξι.
-Με κάνει να ξεχνάω. -Τότε συνέχισε.
Κράτα τα νεύρα σου για αύριο.
-Δεν θα το τολμήσουμε ποτέ.
-Δεν με ξέρεις. -Σε ξέρω πολύ καλά.
Μπορεί να θέλεις να πεθάνει κάποιος, αλλά να τον σκοτώσεις;
Σίγουρα ευχήθηκες να πεθάνω κι εγώ μερικές φορές.
'Οχι εγώ. Αυτός όμως ναι. Μου έλεγε συνέχεια...
"Μην ανησυχείς. Η καρδιά της δε θ'αντέξει πολύ ακόμα."
"'Οταν πεθάνει θα μοιραστούμε το σχολείο."
-Τρομερό! -Δεν με πιστεύεις;
Κι εσύ τι του έλεγες;
-Θέλεις την αλήθεια; -Αν έχεις τη δύναμη.
-Δεν σε ξέρω τόσο καλά...
-'Ασ'το. Καλύτερα να μη ξέρω.
Πρόσεξε τα σκαλιά.
Δεσποινίς Χόρνερ! Τι ευχάριστη έκπληξη!
Μη μας δίνετε σημασία.
Τι μεγάλο μπαούλο!
Ο κ. Χερμπού πάντα νευριάζει αν έχω...
-πάνω από μια βαλίτσα. -Καλησπέρα.
Η μαντάμ Ντελασάλ απ'το Οικοτροφείο Ντελασάλ.
-Τι κάνετε; -Καλά. Εσείς;
-Μη ξεχάσετε το νοίκι. Με επιταγή παρακαλώ.
-Πόσο ντρέπομαι!
Θα σας το δώσω αύριο ή μεθαύριο.
Δε πληρωθήκαμε για τις εξετάσεις στη Βουσόν.
Βασιζόμασταν σε κείνα τα χρήματα. Μην ανησυχείτε όμως...
-θα έρθω απόψε. -Δε χρειάζεται, θα περιμένω ως αύριο.
Είμαστε κουρασμένες.
Ναι, η μαντάμ Ντελασάλ δε φαίνεται καλά.
Βολέψου.
Ωραία είναι να γυρίζεις σπίτι.
Κλείσε τη λάμπα. Τσάμπα είναι αναμμένη.
-Κιόλας; -Ας μη χάνουμε χρόνο.
Κέντρο, θέλω να με συνδέσετε με το Σαν Κλοντ.
Το νούμερο είναι 2745. Ευχαριστώ.
Μ'αρέσει ν'αφήνω τα πόδια μου να παίρνουν αέρα.
'Οταν έχει κρύο φοράω κάλτσες του σκι αντί για παντόφλες.
Απάντησε.
Τι περιμένεις; Δε θα σε δαγκώσει.
Εμπρός; Ποιος είναι; Γιατι δεν απαντάτε;
Εσύ είσαι.
Απ'το Νιόρτ; Συγχαρητήρια.
Νομίζεις ότι έχω λεφτά για να κάνεις ταξίδια;
Και η βενζίνη; Τι είπες;
Είπα ότι πρέπει να χωρίσουμε.
Ναι, θέλω διαζύγιο.
Είσαι νέος και υγιής.
Μπορείς να κάνεις μια καλή ζωή.
'Οπως ξέρεις, το σχολείο ήταν προίκα μου και θα το πάρω πίσω.
Θα ξεκινήσουμε τα χαρτιά μόλις περάσει το Σαββατοκύριακο.
Μη παίζεις μαζί μου! Σου έρχομαι.
Θα πάρω το πρώτο τρένο.
Θα σε βρω στη Νικόλ.
-Λοιπόν; -'Ερχεται με το πρώτο τρένο.
Ζερμανί!
-Είσαι τρελή. Θα κρυώσεις.
-Δεν κρυώνω. Πνίγομαι.
-'Εχεις πυρετό. -'Οχι, απλά είμαι ζεστή.
Νόμιζα ότι δε θα 'ρχοσουν.
'Οτι θα 'φτανε πρώτος.
Τα πράγματα δεν πάνε πάντα όπως τα σχεδιάζουμε.
Όλα ήταν κλειστά.
-Αγόρασες τραπεζομάντηλο;
-Ναι. Είναι νάυλον. Αδιάβροχο.
-Είναι λίγο μεγάλο για εδώ. -Αλλά όχι και γι'αυτόν.
Το βλέπεις αυτό; Πόσο λες ότι κάνει; 2.500 φράγκα.
Βγάζουν καλά λεφτά απ'αυτό. Ας το ανοίξουμε.
Να φαίνεται πιο φυσικό.
Ας μην πάει χαμένο.
-'Ελα, θα κάνεις κέφι. Δε θέλεις;.
Είναι πολύ καλό. Κι εγώ πρώτη φορά πίνω.
-'Επρεπε να το νερώσεις. -Θα χαλάσει τη γεύση του.
Δώσε μου το μικρό μπουκάλι.
-Λες να το καταλάβει; -Δεν θα καταλάβει τίποτα.
Θα κοιμηθεί σα πουλάκι.
-Και είσαι σίγουρη ότι δε θ'αφήσει ίχνη; -Κανένα.
Είναι υπνωτικό. Θα το χωνέψει.
Εγώ λέω ότι δε θα έρθει.
Αυτός είναι. 'Εφτασε το τρένο.
Βάλ'το στο άλλο δωμάτιο.
Σταμάτα!
Σε εκλιπαρώ, σταμάτα! Είναι τρομερό!
-Πρέπει να τη γεμίσω. -Δεν μπορώ να το κάνω.
'Οχι σήμερα.
Πρέπει. Το ξέρεις καλά.
-'Η τώρα ή ποτέ. -Τότε ποτέ.
Ας το ξεχάσουμε. Δεν έχω τη δύναμη.
'Οπως θέλεις. Αλλά σε προειδοποιώ.
Μπορεί εσύ να χάσεις την ευκαιρία σου, αλλά αυτός όχι.
-Ιδίως μετά το τηλεφώνημα.
-Δε ξέρω τίποτα πια.
-Βοήθησέ με, σε παρακαλώ.
-Γιατί;Αφού δεν έχεις τη δύναμη
Δεν έπρεπε να βασιστώ πάνω σου.
Είμαι κι εγώ μπλεγμένη σ'αυτό. Και τα καταστρέφεις όλα.
'Εχεις δίκιο. Είμαι άχρηστη.
Είμαι ένα ερείπιο.
'Ενα μικρό ερείπιο. Το είπε κι αυτός.
Αλλά το μικρό ερείπιο θα πάρει την εκδίκησή του.
Θα κάνει αυτό που πρέπει. Μέχρι το τέλος.
Για το μόνο που μετανιώνω είναι ότι δε θα μάθει...
ότι το έκανα εγώ.
'Ηρεμα. Πρώτα δειλιάζεις και τώρα ενθουσιάζεσαι.
Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να μείνουμε ήρεμες.
-Και πολύ ψύχραιμες.
-Ορκίζομαι ότι θα το κάνω.
Ωραία. Πάω να δω αυτούς τους ηλίθιους πάνω.
Δεν μπορείς να μείνεις μαζί μου;
Αν τον δουν απ'το παράθυρο...
-να μπαίνει μέσα... -Θα γυρίσεις αμέσως;
-'Οσο πιο γρήγορα μπορώ.
Να είσαι γενναία. Σε μισή ώρα θα έχουν τελειώσει όλα.
Θα της βρω σύζυγο.
Είναι νέα και όμορφη. Θα ευτυχίσει.
Δε σας περίμενα τέτοια ώρα.
Η μαντάμ Ντελασάλ ξεκουράζεται κι εγώ δε νυστάζω.
-Να περάσω; -Ελάτε, παρακαλώ.
Μόλις φάγαμε και ακούγαμε ραδιόφωνο.
Το έργο τελείωσε.
Θ'αρχίσει ο Ζάπι Μαξ όπου να 'ναι.
Το κομμάτι που θ'ακούσετε είναι απ'τον Αλφρέντ ντε Μουσέ.
''Μην κοροϊδεύεις την αγάπη''
Θεέ μου!
-Καλησπέρα, Μισέλ. -Καλησπέρα.
Πέρνα.
Είσαι περήφανη για τα καμώματά σου;
-Μη φωνάζεις. Οι γείτονες.
-Ούτε εγώ θέλω να τραβήξω την προσοχή τους.
'Ενας άντρας ν'ακολουθεί τη γυναίκα του είναι αρκετά γελοίος.
'Εφυγα απ'το σχολείο σα κλέφτης.
Κρύφτηκα απ'τον Πλατιβό.
Κρύφτηκα απ'το θυρρωρό μου!
Τι ταπείνωση!
Δεν μπορούσα να του πω που πάω!
Τώρα που με ανάγκασες να έρθω, τι περιμένεις;
-Τι θέλεις να κάνω; -Πάρε τα πράγματά σου.
-'Οχι. -Τι είπες;
-Θα μείνω. -Αρνείσαι να μ'ακολουθήσεις;
Νόμιζα ότι ήμουν σαφής.
Θα γυρίσω μετά το διαζύγιο.
-Θέλεις διαζύγιο; -Ναι.
Και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις σου;
Δεν θα ξαναπαντρευτώ. Είναι τόσο απλό.
Το διαζύγιο είναι όπως ο γάμος.
Χρειάζονται δύο.
-'Αλλα λέει ο δικηγόρος μου. -'Εχεις δικηγόρο;
Τον λένε Μπερτό. Το γραφείο του είναι στην οδό Ουγκό 64.
Τον βρήκα απ'τον τηλεφωνικό κατάλογο.
Τον είδα το πρωί.
Με διαβεβαίωσε ότι μπορώ να πάρω διαζύγιο πολύ γρήγορα.
Σου είπε κάτι τέτοιο;
Γελοίος δικηγόρος.
-Βέβαια έπρεπε να του εξηγήσω. -Τι να του εξηγήσεις;
Τα μυστικά μας. Τη προσωπική μας ζωή.
Τα ξέρασες όλα σ'έναν άγνωστο;
Σ'ένα σιχαμένο κάθαρμα;
Εσύ, η πρώην καλόγρια;
Μου προκαλείς αηδία.
Κι εσύ; Τι έλεγες για μένα στην ερωμένη σου;
'Εχουμε μυστικά πια;
Υπάρχει κάτι που να μη ξέρει η Νικόλ;
Πιστεύεις αυτήν; Είναι μεγάλη ψεύτρα.
-Μου είπε λεπτομέρειες.
-'Εχει μεγάλη φαντασία. Μπορεί να πλάσει ολόκληρη ιστορία.
'Ενας Θεός ξέρει τι είπες στον δικηγόρο. Θα πάω να τον δω.
-Θα πάω να τον δω να ξεκαθαρίσω τα πράγματα. -Όχι.
-Νομίζεις ότι θα μ'εμποδίσεις; -Πήγαινε αύριο. 'Οχι απόψε.
-Δεν θα σ'αφήσει να περάσεις. -Ποιος το λέει αυτό;
-Δε θα σε δει. -Θα δούμε.
Όταν του πω ότι έκανα τόσο δρόμο απ' το Παρίσι...
Δεν είδα κανένα δικηγόρο. Σου είπα ψέματα.
Αλήθεια;
Και η ιστορία με το διαζύγιο ήταν άλλο ένα ψέμα σου;
'Οχι, θέλω διαζύγιο. Είναι η μόνη λύση.
Θα οφελήσει κι εσένα. Θα δεις.
'Ελα τώρα, δεν μπορεί να μιλάς σοβαρά.
Ξέρεις πόσο στοιχίζει ένα διαζύγιο;
-Θα ήταν σκάνδαλο. --Τι σκάνδαλο;
Θα πρέπει να βρω κι εγώ δικηγόρο.
Κι αν σε βάλουν στο στόμα τους δε σ'αφήνουν ποτέ.
Πιστεύεις ότι θα εμπιστευτεί κανένας το παιδί του σε σένα μετά απ'αυτό;
-Λες να τα πάρουν απ'το σχολείο; -Και βέβαια θα το κάνουν.
'Οχι ότι με νοιάζει και πολύ.
Θα είχα πουλήσει το μερίδιό μου και με το κεφάλαιό σου...
και τις γνωριμίες μου θα είχαμε άλλη επιχείρηση.
Εμείς οι δύο μπορούσαμε να ζήσουμε πολύ άνετα.
Αλλά σου μπήκε αυτή η ιδέα για τα παιδιά και σου έκανα το χατίρι.
-'Ηταν κάτι σίγουρο. -Πως!
Πούλησα τη λιμουζίνα για ένα 2CV.
Σταμάτησα την προπόνηση
Άρχισα να φοράω τα παλιά μου ρούχα.
Είμαστε πλούσιοι, αλλά ζούμε σα ζητιάνοι.
Ξέρεις πόσα έδωσα γι'αυτό το ταξίδι;
Πούλησα το λεξικό που χρη- σιμοποιώ κάθε μέρα στη δουλειά.
Και όλα αυτά τα έκανα για σένα.
Δε μετανιώνω τίποτα.
Αλλά όταν με διώχνεις...
...αυτό με στεναχωρεί πολύ.
'Ομως εξακολουθείς να με κάνεις δυστυχισμένη.
Μαλώνουμε μερικές φορές. 'Οπως όλα τα ζευγάρια.
-Τι είναι όλα αυτά;
-Περίμενε. Μη μου λες ψέματα. Δεν πρέπει να μου πεις ψέματα τώρα.
Με έκανες δυστυχισμένη.
Μπορεί να μη το γνωρίζεις, αλλά είναι αλήθεια.
-Ρώτα τη Νικόλ. -Μην ανακατεύεις αυτή τη πόρνη.
Αυτή σε έστρεψε εναντίον μου. Είναι τελείως ανήθικη.
Σ'εκμεταλλεύεται επειδή είσαι άρρωστη.
Είναι μορφωμένη, έχει γούστο...
Αλλά δεν είναι άξια εμπιστοσύνης.
Θα τη διώξω.
Θα βρούμε κάποιον να την αντικαταστήσει.
Για τω Θεό! Το καλό μου κουστούμι!
Ηλίθια! Φέρε μια πετσέτα!
Θα κάνει λεκέ και θα βρωμάω αλκοόλ!
Πήγαινε!
Εδώ.
Δε βγάζει πουθενά να είμαι καλός μαζί σου.
Θα σε διαλύσω, αν χρειαστεί!
Λοιπόν, τι περιμένεις;
Φέρε ζεστό νερό!
Θα φύγουμε αμέσως. Αύριο πρωί θα είμαστε πίσω.
Πόσο έκανες να έρθεις εδώ; Δέκα ώρες; Δώδεκα;
Απάντησέ μου.
Δε μιλάς;
Βάλε μου άλλο ένα.
Δε ξέρω τι έχω πάθει. Ζαλίζομαι.
Ξέχασες και να γεμίζεις.
'Ετσι μπράβο.
Ωραίο χρώμα.
Σταμάτα να με κοιτάς έτσι.
Αυτή πήρε το ποτό, ε;
Μιας και την ανέφερα, πού είναι; Φοβάται; Κρύβεται;
Είναι πάνω. Επισκέπτεται τους ενοίκους της.
'Εχει και ενοίκους; Δεν μου το είπε ποτέ.
-Είμαι πτώμα. Πρέπει να είναι απ'το ταξίδι. -Ξάπλωσε.
-Το κρεβάτι σου είναι αυτό ή το δικό της; -Το δικό μας.
Καλό κι αυτό.
Βγάλε μου τα παπούτσια.
Τι έχω πάθει απόψε;
Δε θέλω να κοιμηθώ.
Πρέπει να φύγουμε.
Τι σκαρώνεις;
-Κοιμήσου. -Γιατί κλείνεις το φως;
Είμαι πολύ κουρασμένος.
-Τι κάνει έτσι; -Τίποτα. Κοιμήσου.
-Πώς μπήκες; -Απ'αυτή τη πόρτα.
-Πόσα ήπιε; -Τρία ποτήρια.
Μεγάλη προθυμία.
Ονειρεύεται.
Είναι έτοιμος για τη μπανιέρα.
Βάλ'του τα παπούτσια.
-Τι διάολο κάνει; -Μπάνιο.
Στις δέκα το βράδυ; Περίεργες συνήθειες έχει.
Μπορείτε να μου πείτε την ακριβή τοποθεσία...
...της Διώρυγας της Μοζ αμβίκης; -Ανάμεσα Μαδαγασκάρη - Αφρική.
Η ακριβής τοποθεσία είναι ανάμεσα Μαδαγασκάρη
-και Αφρική. -Μπράβο κύριε!
32.000 φράγκα.
Τώρα τι θέλετε να κάνετε;
-Θα σταματήσετε ή θα συνεχίσετε; -Και βέβαια θα συνεχίσω.
Φυσικά!
Κέρδιζα 32.000 φράγκα! Και τώρα δεν ακούω τίποτα!
-Καημενούλη μου. -Πουτάνες!
Δεν ακούω ούτε την ερώτηση.
Μπάνιο νυχτιάτικα! Είμαστε στις τελευταίες μέρες της Ρώμης!
Διαταράσσουν την ησυχία μου!
'Εχω νόμιμο δικαίωμα να παραπονεθώ.
Και θα το κάνω.
Στις 17 του μηνός, στις 10:05.
-Τι ψάχνεις; -Το εισιτήριο επιστροφής.
Εδώ είναι.
Με το λογαριασμό ενός εστιατορίου.
Κάψ'τα.
Πάμε. Πιάσ'τον απ'τα πόδια. Είναι πιο εύκολο.
Μαζί.
Το άγαλμα.
Το άγαλμα πάνω στο τζάκι.
Δώσ'το μου.
Τώρα το τραπεζομάντηλο.
Το τραπεζομάντηλο...
Τελείωσε.
Υπέφερε πολύ;
Δεν κατάλαβε τίποτα.
Ας φύγουμε αμέσως και να τον γυρίσουμε πίσω.
Και το άλλοθί μας;
'Οταν τον βρουν, πρέπει να αποδείξουμε ότι ήμασταν εδώ...
τη μέρα που πέθανε.
Γι'αυτό υπάρχουν αυτοί οι ηλίθιοι πάνω.
-Ακόμα δεν άδειασε τη μπανιέρα;
-Και τι έγινε; -Θα ξυπνήσω.
'Οταν βγάλει την τάπα, ο θόρυβος θα είναι πολύ δυνατός.
Δε θα την αδειάσει στο κρεβάτι σου.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ δίπλα στους καταρράκτες του Νιαγάρα.
-Θα μείνεις ξύπνιος όλη νύχτα; -Θα κάτσω εδώ.
Θα περιμένω μέχρι τα μεσάνυχτα.
-Νάτες. -Με το πάσο τους.
'Οταν πέρασα απ'τη καφετέρια στις δώδεκα...
είχαν πάει ήδη.
Θα ξόδεψαν πολλά.
Αν ήσουν εισοδηματίας και διευθυντής σχολείου...
Ναι, θα μπορούσαμε κι εμείς να κάνουμε ό,τι θέλουμε.
Πάω να κοιμηθώ.
Ορίστε! Η πλημμύρα!
-Τί συμβαίνει; Φαίνεται τόσο άσχημος.
Αρκετά τις ανέχτηκα. Πρέπει να φύγουν.
Κρίμα που φεύγετε τόσο νωρίς.
Ωραία ήταν η παρέα σας.
Το σχολείο αρχίζει αύριο πάλι, ξέρετε.
Τόσο για εσάς όσο και για μας.
'Ηρθα μόνο για να πάρω τα σερβίτσια μου.
Πολύ βαρύ είναι.
-Μήπως έχετε λίγο σπάγγο;
-Σπάγγο; 'Οχι, δεν έχω.
Περιμένετε, ίσως σας φανεί χρήσιμο αυτό.
Για να δούμε.
Θα πιέσω εδώ...
Δε γίνεται τίποτα. Το μπαούλο είναι πολύ γεμάτο.
-Δε μπορείτε να βγάλετε τίποτα; -'Οχι, δε γίνεται.
Και βέβαια γίνεται. 'Εχω ένα πιο γερό μπαούλο.
Είναι πολύ γερό. Πέρασε απ' την υποχώρηση του 1940.
-Πάω να το φέρω. Αδειάστε το. -'Οχι, εντάξει είναι.
-'Εχουμε αργήσει. -Αυτό τους είπα κι εγώ.
Εντάξει είναι τώρα. Πάμε.
Προσοχή! Κάντε άκρη!
'Οταν σας πω, το σηκώνουμε.
Εντάξει, εύκολο είναι. 'Αλλη μια φορά κι ανέβηκε.
Θα βάλω μπρος.
Αυτό ήταν!
-Σας ευχαριστώ για τη βοήθεια.
-Μην το αναφέρετε καν.
-Πάρτε αυτό για το δρόμο. -Σας ευχαριστώ.
Και να προσέχετε. 'Εχει κίνηση λόγω των διακοπών.
Υπάρχουν 15.000 αστυνομικοί.
Κάθε διασταύρωση κι από ένας.
Αντίο σας. Ευχαριστούμε πολύ.
-Καλό ταξίδι. -Τα λέμε σύντομα.
-Δε θα γίνει τίποτα.
-Αργά ή γρήγορα...
Μία είναι η κατάληξή μας.
Είμαστε τέρατα. Και ο Θεός δε συμπαθεί τα τέρατα.
Μακάρι να είναι ο μόνος που δεν τα συμπαθεί.
Ο κόκκος της άμμου που πέφτει απ' τα χέρια της πρόνοιας...
Θα το θυμάμαι αυτό για το κατηχητικό.
Μη σταματάς, ηλίθιε!
Καιρός ήταν. Κανένα βενζινά- δικό δεν είχε πετρέλαιο.
Το ξέρω. Είχε πολλή κίνηση σήμερα.
Πάντα υπάρχει λίγο στο τέλος.
-963 φράγκα. -'Εχω χαρτονόμισμα των 5.000.
Ελάτε να σας κάνω ψιλά.
-Πηγαίνετε στο Τουρς; -'Οχι, δεν πηγαίνω εκεί.
Δεν μπορείτε να με πάτε μέχρι τα μισά;
Ο οδηγός του λεωφορείου δε με πήρε.
Είναι κατά του πολέμου. Όπως κι εγώ...
Είμαστε ήδη δύο. Δεν χωράνε άλλοι.
'Ενας ταπεινός στρατιώτης δεν πιάνει πολύ χώρο.
Αν δε φτάσω στην ώρα μου θα με βάλουν φυλακή.
-Λυπηθείτε με.
-'Ασε με ήσυχη. Είσαι μεθυσμένος.
-Εγώ;
Ως τώρα ήμουν ευγενικός. Αλλά αν συνεχίσεις έτσι...
θα μπω μέσα.
Βγες έξω. Τ'ακούς; Βγες έξω.
Αρκετά! Νικόλ!
-Τι συμβαίνει; -Μην ανησυχείτε γι'αυτόν.
Είναι μεθυσμένος. Τον ξέρω.
Δεν ντρέπεσαι, Ρομπέρτ;
Βγες έξω αλλιώς θα σε βγάλω εγώ!
Το γουρούνι. Τί έκανε;
Τι νερά είναι αυτά; Θα τα καθαρίσω.
'Οχι, δε χρειάζεται. Βιαζόμαστε. Ευχαριστώ.
Κάνε γρήγορα. Το νάυλον δεν θ'αντέξει πολύ.
-Το άκουσες αυτό; -Το αφεντικό είναι;
-Μάλλον αποφάσισε να γυρίσει. -Καιρός ήταν.
Είναι κατάλληλη ώρα για τόση φασαρία;
Αν δεν χτυπήσουμε ο Πλατιβό δε θ'ανοίξει.
Τρία κορναρίσματα είναι το σήμα του Μισέλ.
-Κοιμάται βαριά.
-Θα τον ξυπνήσω.
-'Ελα, Πλατιβό! -Εσείς είστε;
Νόμιζα ότι ήταν ο διευθυντής.
Δεν είναι εδώ; 'Εφυγε;
Πού να ξέρω εγώ; Ρωτήστε τον όταν γυρίσει.
-Φαίνεσαι κουρασμένη. -Σε ξαφνιάζει αυτό;
Πάμε.
Συγνώμη που σε ξυπνήσαμε τέτοια ώρα. Καληνύχτα.
Κλείσε τα φώτα. Δεν χρειάζεται...
-να μας καταλάβουν όλοι. -Και τη μουσική.
Ωχ, όχι τώρα.
-Είναι απ'το μπάνιο. -Είναι ο Πασκάλ.
Σηκώνεται κάθε βράδυ.
Μπορεί να κοιτάξει απ'το παράθυρο.
-Φαίνεται από δω; -'Οχι.
'Η το νερό είναι πολύ βρώμικο ή είμαστε πολύ μακριά.
Τι σου είπα μόλις τώρα; Δεν φαίνεται τίποτα.
Γιατί κάθεσαι εδώ;
Ξέρεις ότι δεν πρέπει να τον βρούμε εμείς.
-Κλείσε το παράθυρο, κρυώνω! -Σταμάτα, βρωμάει εδώ μέσα!
'Εχω καλά νεά. Ο διευθυντής δε γύρισε ακόμα.
-Βγήκε για γκόμενες. -Δεν του φτάνουν δύο;
Φυσικά όχι. 'Οταν μεγαλώσω θα έχω πολλές.
'Οπως ο Ναπολέον! Είχε πολλες γυναίκες.
Όλοι οι μεγάλοι άντρες είχαν πολλές γυναίκες.
-Και νομίζεις ότι είσαι ο Ναπολέον; -'Οχι, είμαι το Σιδερένιο Μάτι!
Κύριε Μουανέ, τελειώσατε τα αστεία σας;
Δεν είναι αστεία. Είμαι Ινδιάνος
Γράψε τότε 20 φορές "Οι φίλοι μου με βρίσκουν...
...υπερβολικά γελοίο."
Τι είναι αυτό που άκουσα; Ο διευθυντής εξαφανίστηκε;
Ακριβώς, φίλε μου. Είναι η τρίτη φορά...
που πίνω καλό κρασί.
Πού έμπλεξε πάλι; Τον είδα προχθές, γύρω στις 8.
Μέχρι τις 12 είχε ήδη εξαφανιστεί.
Και δεν ξαναπαρουσιάστηκε;
Δεν φέρεται έτσι συνήθως.
Η καημένη η μαντάμ Ντελασάλ. 'Εχει ήδη αρκετά προβλήματα.
Γι'αυτό καλύτερα να μη βιαστεί να γυρίσει.
Αλλά είμαι σίγουρος ότι θα 'ρθει όπου να 'ναι.
Και θ'αρχίσουμε να πίνουμε και πάλι ξύδι.
Είδες πώς προσποιήθηκε σήμερα...
...ότι δεν είδε το πτώμα;
-Το πτώμα είναι στον πάτο.
-Πιστεύεις ότι θα ανέβει πάνω; -Είμαι σίγουρη.
-Πότε; -Πού να ξέρω;
-Απόψε, αύριο... -Δεν θ'αντέξω τόση αναμονή.
Δεν μπορούμε να τους ζητήσουμε ν'αδειάσουν τη πισίνα.
Δεν είναι φυσικό να την αδειά- σουν όταν είναι τόσο βρώμικη;
Αυτό που θα βρουν εκεί μέσα δεν θα είναι καθόλου φυσικό.
-Κι αν πάρω εγώ την ευθύνη;
-Δεν είσαι έτοιμη γι'αυτό.
Σκέφτεσαι σαν παιδί.
Μηδέν! Όλα λάθος...
Πώς μπορείς και διορθώνεις γραπτά;
Μόλις σημείωσα κάτι σωστό για λάθος.
-Διόρθωσέ το τότε. -Δεν έχω γόμα.
Αν δε βγει αύριο...
...θα ζητήσω να αδειάσουν τη πισίνα.
Ελπίζω να μην το μετανιώσουμε.
Μη τρως τα νύχια σου.
Εγώ δεν έριξα.
-Κοίτα τι έγινε. -Φυσικό ήταν.
Μη δίνεις σημασία.
-Σου είπα να μην κοιτάς. -Κάνε κάτι.
Δεν αντέχω. Μου το υποσχέθηκες.
Δώσε μου τα κλειδιά. Θα επιταχύνουμε τη κατάσταση.
Πολύ έξυπνο ήταν αυτό... Κάποιος να φέρει το κοντάρι.
Εγώ... Εγώ... Εγώ...
Σουντιέ! Τι λες για μια προπόνηση στα εκατό μέτρα;
Κι εσείς να μάθετε να ρίχνετε καλύτερα.
Ευτυχώς για σας, είμαι επαγγελματίας δύτης.
-Σταμάτα αμέσως. -'Ασ'τον. Είναι πρωταθλητής.
-Τι συμβαίνει;Γιατί αργεί τόσο;
-Μήπως πνίγεται; Δε βλέπετε τις φυσαλίδες;
-Τα βρήκες; Πες κάτι.
-Βρήκα αυτό.
Μοιάζει με τον αναπτήρα του διευθυντή.
-Και δεν είδες... -Τα κλειδιά;
-Είναι βούρκος κάτω.
-Ντύσου γιατί θα κρυώσεις. Πηγαίνετε. Θα σκεφτούμε κάτι άλλο.
Μήπως πρέπει να αδειάσουμε τη πισίνα;
'Εχεις δίκιο.Να την αδειάσουμε. Φώναξε τον Πλατιβό.
Το κουδούνι χτύπησε. Τι περιμένετε;
Πλαντιβό...
-Είναι βαθιά εκεί που στέκεστε.
-Εντάξει, ξέρω κολύμπι. -Δεν έχει σημασία.
Πολλοί που ξέρουν κολύμπι πνίγονται.
Είναι αυτοί που δεν ξέρουν να στέκονται μακριά απ' την άκρη.
-Θέλω να αδειάσεις τη πισίνα. -Τώρα;
Δεν είμαι κατάλληλα ντυμένος. Θα πήγαινα στον κουρέα.
Κάν'το αμέσως, Πλατιβό. Είναι επείγον.
-Κάν'το για μένα. -Εντάξει, το κούρεμα μπορεί να περιμένει.
Για να αδειάσει όμως θα πάρει καμιά ώρα.
Δεν έχει διάθεση. Να είστε φρόνιμοι.
Γιατί με κοιτάτε έτσι; Τι συμβαίνει;
Πάλι. Η επιφάνεια του εξαγώνου...
σε σχέση με την ακτίνα του περιγεγραμμένου κύκλου;
Λοιπόν; Περιμένω.
Περιμένω...
-6ΑΒ φορές, μισό του ΟΗ. -Πολύ καλά. Κάθισε.
Βγάλτε τα τετράδιά σας.
Μισό λεπτό. Επιστρέφω αμέσως.
Κύριε Πλαντιβό!!!
Τι έπαθε;
Δεν το πιστεύω! Είναι αδύνατον!
-Δεν κοίταξα καλά. -Κοίταξες πολύ καλά.
-Δεν είναι εκεί πια. -'Οχι, δεν είναι.
-Περάστε... Τι συμβαίνει; -'Ηρθε ο γιατρός.
Αν με ρωτήσετε, ζαλίστηκε όταν είδε την άδεια πισίνα.
'Εχει αγοραφοβία και η άδεια πισίνα της έφερε λιποθυμία.
-Είναι πιθανό. -Της φύσης δεν της αρέσουν τα κενά.
Μια άδεια πισίνα δεν αξίζει ένα γεμάτο μπουκάλι Πλαντιβό...
-Είναι καλύτερα η μαντάμ;
-Ο γιατρός Λοϊζί είναι μαζί της.
Αναλάβετε την επόμενη τάξη της, κε Ρέιμοντ.
Κ. Ντρέιν, θα πάτε στη τάξη μου για λίγα λεπτά;
Η μαντάμ Ντελασάλ μπορεί να με χρειαστεί.
Βλέπετε; 'Εχει αναλάβει αυτή.
-Λοιπόν, γιατρέ; -Τι περιμένατε;
Πού είναι ο σύζυγός της;
Πρέπει να πάει κοντά της.
Στο μεταξύ, να μην ταράζεται. Να την προσέχετε.
-Πιστεύετε ότι ένας ειδικός...
-Θα φωνάξω τον Μπριντό αν θέλετε.
Είναι 60 χρονών, αλλά είναι ο καλύτερος στο Παρίσι.
Και ο καλύτερος γευσιγνώστης. Τρως αρχοντικά σπίτι του.
Να πάρει τα φάρμακά της.
-Ο γιατρός μου είπε...-Δε με νοιάζει. Κλείσε τις κουρτίνες και φύγε.
Αυτό θα ήταν πολύ εύκολο. Υπερβολικά εύκολο.
Είναι φυσικό για σένα να εξαφανίστηκε ένα πτώμα;
Για μένα όχι. Αφού δεν είναι στη πισίνα κάποιος το βγαλε έξω.
Ρώτησα τον Πλατιβό αν ήρθε κανένας και μου είπε όχι.
-Γιατί να πει ψέματα; -Δε λέω ότι είπε!
Αν δεν ήρθε κανένας...
...το πτώμα πρέπει να είναι κάπου εδώ. Και έψαξα παντού.
Στη σοφίτα, στο κήπο, στο υπόγειο! Δεν είναι πουθενά!
Δεν υπάρχει λάσπη, ούτε ίχνη. Τίποτα!
Αρχίζω να τρελαίνομαι!
Απ'την αρχή ήταν μια τρέλα.
'Ενα κακόγουστο παιδιάστικο παιχνίδι.
Ανακάλυψες ένα ανόητο μαθηματικό πρόβλημα...
με βουλώματα και πισίνες να γεμίζουν και ν'αδειάζουν...
...και κατέληξε σε έγκλημα.
Τίποτα απ'αυτά δεν μπορεί να γίνει στη πραγματική ζωή.
Μπανιέρες που τις γεμίζουμε, πισίνες που είναι αδειανές.
Είναι σκέτη τρέλα! Και ήμουν τρελή που σ'άκουσα!
Περάστε.
Το κουστούμι του διευθυντή.
Αυτό που φορούσε τελευταία.
-Ποιος το έφερε;
-Το καθαριστήριο. -Ποιο καθαριστήριο;
-Δεν ξέρω. 'Ηρθε κάποιος με ποδήλατο.
Κοίταξε το όνομα του δρόμου...
και με ρώτησε τη διεύθυνση.
-Ηλίθιος ήταν.
-Μπες στο θέμα.
Είπε ότι ήταν του κ. Ντελασάλ.
Τον ρώτησα αν τον είχε δει και που.
Είπε ότι δεν τον έχει δει...
αλλά τους είχε πει να το φέρουμε σ'αυτή τη διεύθυνση αμέσως.
-Να το βάλω στη ντουλάπα;
-'Αφησέ το εκεί.
Δικό του είναι.
Δεν είναι τελείως παρανοϊκό;
Περίμενε.
Οδός Αγίου Φερδινάνδου.
-Καλημέρα. -Παρακαλώ.
Παραδώσατε ένα κουστούμι σήμερα στο Σαν Κλοντ;
-Σε ποιο όνομα; -Μαντάμ Ντελασάλ.
-Είχε κάτι; -'Οχι, απλά θέλουμε να ρωτήσουμε...
-ποιος το έφερε εδώ. -Μισό λεπτό να κοιτάξω.
Ναι, θυμήθηκα. 'Ηταν ένας ψηλός αδύνατος άντρας...
με σκούρα μαλλιά.
Είναι και κάτι ακόμα. Το παιδί ξέχασε να το φέρει.
'Ηταν στη τσέπη του.
Ξενοδοχείο Εντέν. Δωμάτιο 9.
Ωραία ζωή κάνει ο άντρας σου!
Αν θέλετε, μπορεί να το φέρει το παιδί.
-Ξέρετε αυτό το ξενοδοχείο;
Επιπλωμένα δωμάτια είναι. Είναι πολύ όμορφα.
Πάμε.
Στον πρώτο δρόμο δεξιά. Στο νούμερο 27.
-Θα πάω εγώ. -Κι αν σε ρωτήσουν κάτι;
Μου φαίνεται ότι δεν πολυρωτάνε εδώ πέρα.
Μην πας. Κι αν είναι παγίδα; Αν κάποιος θέλει να μας εκβιάσει;
Τουλάχιστον θα ξέρουμε με ποιον έχουμε να κάνουμε.
-Τι κάνετε εδώ; -Ψάχνω τον κ. Ντελασάλ.
-Δεν είναι ποτέ εδώ κατά τη διάρκεια της μέρας.
-Τι ώρα θα γυρίσει; -Πού να ξέρω κι αν θα γυρίσει καθόλου;
Το κρεβάτι του είναι πάντα στρωμένο. Δείτε και μόνη σας.
Δεν έχει τίποτα εδώ. Ούτε βαλίτσες. Τίποτα.
-Τον έχετε δει ποτέ;
-'Οχι. Ούτε κι ο θυρρωρός.
Πρέπει να έρχεται μόλις φεύγω...
και πριν έρθει ο θυρρωρός.
Αλλά γιατί μου κάνετε όλες αυτές τις ερωτήσεις;
Είναι ο άντρας μου. Είμαι η μαντάμ Ντελασάλ.
Δεν υπάρχει λόγος να τον ψάχνετε εδώ.
Πιστέψτε με, η ζωή του είναι κάπου αλλού.
Είναι εφιάλτης. Τι μας συμβαίνει;
Δεν έχω ιδέα.
Είναι παράλογο.
80.000 φράγκα. Επισκευές στις τουαλέτες. Και είναι δύο ετών!
Αυτή τη φορά μπλέξαμε άσχημα.
Πλήρωσε τα μισά. Θα κερδίσουμε έξι μήνες.
-Τον είδες. 'Ηταν νεκρός. -Το ξέρεις καλύτερα από μένα.
-Γιατί το λες αυτό; -Γιατί εσύ τον σκότωσες.
Εγώ; Εσύ τα σχεδίασες όλα.
-Μαζί το σχεδιάσαμε...
-...Κι εσύ τον πήρες τηλέφωνο.
-Αγόρασες το τραπεζομάντηλο για να τον τυλίξεις...
Το ναρκωτικό για να τον κοιμίσεις.
Εγώ δε θα μπορούσα να τα κάνω όλα αυτά.
-Τον έκανες να το πιει. -Ψεύτρα. Δεν ήθελα να το κάνω.
Το ξέρεις καλά ότι δεν ήθελα να το κάνω.
Τότε γιατί τον κουβάλησες...
μέχρι τη μπανιέρα;
Ποια γέμισε τη μπανιέρα; Ποια τον κράτησε μέσα στο νερό;
Και ποια έφερε το άγαλμα απ'το τζάκι;
Είναι πολύ εύκολο.
Θα δεις τι θα πει το δικαστήριο.
Δεν το φοβάμαι.
Θα πάθουμε αυτό που μας αξίζει.
'Οπως νομίζεις. Πήγαινε στην αστυνομία τότε. Πήγαινε!
-Το σκέφτομαι. -Να τα ρίξεις όλα πάνω μου;
Δεν θα σ'αφήσω να το κάνεις. Καλύτερα να φωνάξω εγώ την αστυνομία.
Πάρε λοιπόν. Αλλά σε προειδοποιώ. Θα τους τα πω όλα.
Δεν έχω τίποτα να κρύψω. Τον ζήλευες και τον σκότωσες.
-Και σε βοήθησα από λύπη.
-Εσύ ήσουν αυτή που ζήλευε. Επειδή η σχέση σας είχε τελειώσει.
Εσύ τον σκότωσες. Το ξέρεις καλά.
Λοιπόν, τι περιμένεις;
-Πήρες εφημερίδα; -Ναι.
Προσέξτε, το μελάνι είναι ακόμα νωπό.
-Κριστίνα. -Δεν έχω να σου πω τίποτα.
-Πού πας; -Να εξομολογηθώ.
Λες να συγχωρεθούν οι αμαρτίες σου χωρίς να παραδοθείς;
-Τότε θα παραδοθώ. -Κι εγώ;
-Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι.
Μην ανησυχείς. Τελείωσε.
Τον βρήκαν. Διάβασε αυτό.
"ΓΥΜΝΟ ΠΤΩΜΑ ΣΤΟΝ SEINE"
-Γιατί εκεί; -Τι μας νοιάζει; Τον βρήκαν.
Και η περιγραφή ταιριάζει.
Στη γέφυρα Μπόις ντε Μπουλόν. Δεν είναι μακριά.
Είναι νεκρός εδώ και τρεις μέρες. Το άλλοθί μας ισχύει.
Τον πήγαν στο νεκροτομείο.
Διάβασα αυτό το άρθρο και νομίζω ότι είναι ο άντρας μου.
Δώστε μου τη ταυτότητά σας.
Μου τον περιγράφετε;
Είχε σκούρα μαλλιά και μάτια, ήταν αδύνατος...
'Ολα αυτά τα γράφει ήδη η εφημερίδα. Κάτι άλλο;
-Δώστε μου λεπτομέρειες. -Τι θέλετε να ξέρετε;
Δε ξέρω, εσείς θα μου πείτε.
Αν μου πείτε ότι είχε κάνει σκωληκοειδήτιδα...
-θα ήταν λεπτομέρεια. -Είχε κάνει.
-Πόσα δόντια είχε; -'Ολα, νομίζω.
-Σφραγίσματα; -'Ενα ή δύο.
-'Εχει σημασία. 'Ενα ή δύο; -Δύο.
-Είχε κρεατοελιές; -Ναι.
-Πού; -Στον ώμο του.
-Δεν αναφέρατε την αλυσίδα του.
-Ποτέ δεν φόραγε. -Αλήθεια!
-Τι έχει στο δεξί μοιρό; -Τίποτα.
-Σκεφτείτε. Πάνω απ'το γόνατο.
-Τίποτα. Τότε θα έκανα λάθος.
Φέρτε το 4702. Είχατε δίκιο.
Δεν είχε αλυσίδα και τίποτα πάνω απ'το γόνατο.
Ελάτε μαζί μου για την αναγνώριση.
-Δεν είναι αυτός. -Είστε σίγουρη;
-Ναι. -Λυπάμαι. Συμβαίνει σπάνια.
-Ταξί! Στο Σαν Κλοντ.
Τέτοια ώρα; Αποκλείεται.
Δεν θα φάω στο δρόμο.
Με συγχωρείτε...
Φύγαμε!
Δε νιώθετε καλά; Φαίνεστε ταραγμένη.
Η επίδραση έρχεται πάντα αργά, έτσι;
Πρέπει να χαίρεστε που δεν ήταν αυτός.
Πάμε.
Νιώθετε καλύτερα; Επιτρέψτε μου να συστηθώ.
'Αλφρεντ Φισέ, συνταξιούχος επιθεωρητής αστυνομίας.
Δε ζήτησα τίποτα απ'την αστυνομία.
Δεν ενημερώσατε τον αρχηγό της αστυνομίας;
Κάνατε λάθος. Αυτή είναι η δουλειά τους.
Δεν το είχα σκεφτεί. Θα το κάνω.
Θα το κάνω εγώ. Για λόγους αρχής.
Η κανονική αστυνομία συνήθως δεν ανακαλύπτει και πολλά.
'Εχουν πολλές ευθύνες.
Αν θέλετε, θα δουλέψουμε μαζί για να βρούμε τον άντρα σας.
'Εχω πείρα 40 χρόνων. Κάτι είναι κι αυτό.
-Και έχω ελεύθερο χρόνο.
-'Οχι ευχαριστώ. Δεν υπάρχει λόγος. -Τι έχετε να χάσετε;
Αν δε βρω τίποτα, δεν θα με πληρώσετε.
Και αν βρω κάτι, κάντε ό,τι νομίζετε.
Για να δούμε.
-Πόσα χρόνια ήσασταν παντρεμένοι; -Οχτώ...
-...αλλά τι σχέση έχει αυτό; -Αφήστε το πάνω μου.
Οχτώ χρόνια λοιπόν.
Βράζει, κυρία.
-Για πόσο νομίζετε ότι μπορεί να βράζει; -Πέντε λεπτά.
Πού να ξέρω; Είχε δικά του κλειδιά.
'Εβγαινε όποτε ήθελε. 'Ηταν το αφεντικό, σωστά;
Και ήταν και Σαββατοκύριακο.
-'Ηταν καθόλου μελαγχολικός; -'Οχι, καμία σχέση.
-'Εκανε τα πάντα στη ζωή του.
-Μπορεί να μην ένιωθε καλά. -'Οχι, δε νομίζω.
'Ηταν αθλητής.
Πρωταθλητής στο τένις.
Μήπως έλαβε κάποιο τηλεγράφημα την Κυριακή;
'Η κάποιο τηλέφωνο; 'Ισως έφυγε ξαφνικά μετά από ένα τηλεφώνημα.
Δεν ξέρω.
Είχα πάει στο πάρκο με τη γυναίκα μου.
'Οταν κλείνει το σχολείο το εκμεταλλευόμαστε.
'Ισως αυτό κρύβεται πίσω απ'το ατύχημα.
Πώς οδηγούσε ο κ. Ντελασάλ; Γρήγορα;
Δεν είχε το αυτοκίνητο. Το πήραν οι κυρίες στο Νιόρτ.
Δεν πιστεύεις ότι μπορεί να πνίγηκε;
Κολυμπούσε σαν ψάρι.
Αυτός ο άνθρωπος μπορούσε να κολυμπήσει καλά.
Μάλιστα. Ευχαριστώ πολύ.
Οι Άλπεις χωρίζουν την Ιταλία απ' τη Γαλλία στα βορειοανατολικά.
Οι Άλπεις είναι πολύ ψηλά βουνά.
Υπάρχει το Μον-Μπλαν, το ψηλότερο βουνό της Ευρώπης.
Στα ανατολικά, είναι...
'Ολα μου ακούγονται πολύ καθησυχαστικά.
Νομίζω ότι αρχίσατε ν'ανησυχείτε από πολύ νωρίς.
Το Σάββατο ο άντρας σας ήταν εδώ.
Πέντε μέρες πέρασαν μόνο. Κι όμως κοιτάξατε στο νεκροτομείο.
Το άρθρο της εφημερίδας με αναστάτωσε.
Ψηλός, αδύνατος άντρας, γύρω στα τριάντα...
Υπάρχουν χιλιάδες τέτοιοι άντρες στο Παρίσι.
Χωρίς καν να αναφέρω τους τουρίστες.
-Υποθέτετε ότι αυτοκτόνησε;
-Ναι, αν και δεν ξέρω.
Για ν'αυτοκτονήσεις στο Σενί δε χρειάζεται να είσαι γυμνός.
Σκέφτηκα κάτι άλλο, λιγότερο τραγικό.
-Εννοώ...
-Μια γυναίκα; 'Εχετε δίκιο.
'Ηταν ανοησία μου να σας ενοχλήσω.
-Πάρτε αυτά. -Δε θέλω τα χρήματά σας.
Μη ξεχνάτε τη συμφωνία μας.
Αν δε βρω τίποτα δε θα μου δώσετε τίποτα.
Αλλά μην ανησυχείτε. Θα τον βρω.
'Εχω καιρό να βρεθώ σε σχολείο.
Πήγαινα στο Σαρόν.
Μακάρι να ήταν τόσο ωραίο όπως αυτό.
Α, ήταν πολύ διαφορετικό.
Την αδειάσατε. Μέχρι κι αυτό σκεφτήκατε.
-'Οχι βέβαια. -Τι εννοείτε;
'Επεσαν τα κλειδιά μου...
-και για να τα βρω... -Πότε έγινε αυτό;
-Χθες. -Ο επιθεωρητής Φισέτ. Η μαντάμ Χόρνερ.
-Συνάδελφος. -Χαίρω πολύ.
'Ωστε ήταν σύμπτωση. Αυτό τα εξηγεί όλα.
Τα κλειδιά στη πισίνα, ο σύζυγος στο νεκροτομείο...
Σκέφτεστε πολύ για το νερό εδώ πέρα, ε;
Γιατί δεν πάμε να δούμε την αλληλογραφία του;
-Δε θα τη βρείτε ποτέ. -Πώς το ξέρετε;
-'Εχει γραφομηχανή. -Ναι, για τους λογαριασμούς.
'Εχετε δίκιο. Ο κ. Ντελασάλ δεν γράφει γράμματα.
'Ισως δεν εμπιστεύεται τα ίδια του τα λόγια.
Μπορώ να τη δω; Δεν μπορώ να τον φανταστώ σε τόση απόγνωση.
Ας πιάσουμε αμέσως δουλειά.
Έχουμε λοιπόν... Ντελασάλ Μισέλ, 34 ετών.
-34 ετών. -1.70.
-Ξέρω, μαύρα μαλλιά. Μάτια; -Καστανά.
Μύτη... Αυτιά...
Πώς μπορεί να βρεθεί κάποιος μόνο από αυτά;
Θα τον βρούμε!
Τι φορούσε τη μέρα που εξαφανίστηκε;
Δεν ήμασταν εδώ εκείνη τη μέρα.
Βέβαια, τι ανόητος που είμαι!
Ξέρετε τι θα κάνουμε;
Θα κοιτάξουμε τα ρούχα του.
Να δούμε τι λείπει.
'Ενα, δύο, τρία... τέσσερα, πέντε, έξι...
-Πώς ήταν το έβδομο ζευγάρι; -Καφέ σουέτ.
-Γραβάτα; -Κόκκινη με άσπρη γραμμή.
Τις ξέρετε πολύ καλά. Υ πάρχουν τουλάχιστον 25 τέτοιες.
Και το κουστούμι;
Κουστούμι;
Ξέρετε τις γραβάτες του καλύτερα απ'τα κουστούμια;
Νομίζω ότι ήταν ένα γκρι Πρινς οφ Γουέλς.
Γκρι, Πρινς οφ Γουέλς.
-Σαν αυτό; -Ναι.
-Μισό λεπτό. -Τι συμβαίνει;
Η μαντάμ Ντελασάλ έχει πρόβλημα με την καρδιά της. Μην τη ζορίζετε.
-'Επρεπε να μου το πείτε.
Μπορώ να ασχοληθώ μ'αυτά για την ώρα.
Να προσέχετε.
Πάω μια βόλτα στην πόλη.
'Εχω μερικούς φίλους εκεί που μπορεί να βοηθήσουν.
Μην ανησυχείτε. Θα γυρίσω.
-Είναι ντετέκτιβ. Το είπε ο Πλατιβό. -Είναι ιδιωτικός ντετέκτιβ.
'Εχει και όπλο.
Εμπέρζ, αν τελείωσες την εργασία σου...
θα σου βρω να κάνεις κάτι άλλο.
Μπορεί να μη γνώριζαν τίποτα στη Μεσαιωνική Εποχή...
αλλά ήξεραν λατινικά. Και η Εκκλησία ήξερε.
Μέχρι και ο τελευταίος παπάς γνώριζε λατινικά.
Δε νομίζω ότι ο μέσος παπάς...
είναι τόσο έξυπνος.
Δεν ήταν αυτή η δουλειά του.
Τι κάνεις εκεί Μουανέ;
Γιατί δε διαβάζεις;
-Με τιμώρησε ο διευθυντής. -Ποιος;
-Ο διευθυντής. -Τι ιστορίες λες πάλι;
-Αλήθεια σας λέω. -Γιατί σε τιμώρησε ο διευθυντής;
Γιατί έσπασα ένα παράθυρο.
'Ισως ξαναγύρισε.
Σταμάτα να λες βλακείες και πες μου αμέσως την αλήθεια.
-Ποιος σε τιμώρησε; -Ο διευθυντής.
-Για να μάθεις να μη λες ψέματα. -Δε λέω ψέματα.
-'Ασε εμένα. Τον τρομάζεις.
Πες μου τι έγινε.
Και αν μου τα πεις όλα δε θα σε τιμωρήσω.
-Πώς έσπασες το παράθυρο; -Με τη σφεντόνα μου.
-Και μετά τι έγινε; -Ο διευθυντής άνοιξε τη πόρτα...
και μου είπε να πάω έξω...
να μαζέψω τα φύλλα.
Δεν μπορεί να ήταν αυτός. Είναι αδύνατον.
Ξέρεις πολύ καλά ότι δεν είναι εδώ.
Ξεχνάς ότι αυτό το παιδί είναι μυθομανής.
Τη προηγούμενη βδομάδα είπε στους φίλους του ότι...
πάλεψε μ'ένα λιοντάρι.
Είναι όλα απ'το μυαλό του. Μόλις ρώτησα τα άλλα παιδιά.
Κανένας άλλος δεν είδε τον διευθυντή.
Αλλά το παράθυρο στο διάδρομο είναι σπασμένο.
Τιμωρήθηκε από μόνος του για να πει αυτή την ιστορία.
Ποιός ξέρει; Είναι προφανές...
ότι πρόκειται για αυθυποβολή.
'Εσπασε το παράθυρο, τιμωρήθηκε από μόνος του...
και το μυαλό του πήγε στον διευθυντή.
-Αυτό πιστεύεις; -Αναμφίβολα.
Τιμωρήθηκε από μόνος του.
Εγώ νομίζω ότι...
απλά μας κοροϊδεύει.
-Δώσε μου τη σφεντόνα σου. -Μου την πήρε ο διευθυντής.
Πότε θα σταματήσεις αυτά τα ψέματα, νεαρέ μου;
Νιώθω κουρασμένη. Πάω να ξαπλώσω. Με συγχωρείτε.
Και βέβαια, καληνύχτα.
Θα το τακτοποιήσουμε εμείς.
Αρκετά υποφέραμε από σένα, νεαρέ μου.
Αν θέλεις να είσαι τόσο ξεροκέφαλος...
πήγαινε στη γωνία.
Και μη φύγεις από κει μέχρι να πεις την αλήθεια!
Θα δούμε ποιος θα κουραστεί πρώτος.
Τον είδα. Τον είδα.
-Η σφεντόνα. Δεν μπορεί να την έφερε ο Μουανέ εδώ. -Σίγουρα όχι.
-Τότε ποιος το έκανε; -Δεν ξέρω.
-Σύμπτωση... -Σύμπτωση;
Και ο Φισέ; Τυχαία βρέθηκε στο νεκροτομείο σήμερα;
Και το κουστούμι! Και το ξενοδοχείο! Και τώρα το παιδί!
Είναι όλα αυτά συμπτώσεις;
Ηρέμησε. Κι εγώ δεν είμαι στα καλά μου.
'Ολα έχουν μια εξήγηση. Δε γίνονται θαύματα σήμερα.
Δυστυχώς.
Κάθε φορά που κλείνω τα μάτια μου...
νομίζω ότι θα τον δω.
Σταμάτα επιτέλους! Θα έχει αρχίσει να σαπίζει.
Ναι, αν είναι νεκρός.
Άκου. 'Εχω δει νεκρούς στη ζωή μου.
Πίστεψέ με, είναι νεκρός.
Ξάπλωσε και μην ανησυχείς.
'Εχω τόσα στο μυαλό μου.
Δεν πρόκειται ν'αντέξεις πολύ χωρίς ύπνο.
Ο γιατρός ήταν πολύ ανήσυχος.
Ζήτησε από κάποιον ειδικό να έρθει εδώ αύριο.
Ορίστε!
Για ποιο λόγο; 'Ολα τέλειωσαν για μένα.
-Σταμάτα! -Δώσε μου τις μπίλιες μου!
-Δεν τις έχω εγώ! -Εσύ τις έχεις!
-Θα σε δείρω! -'Ασε με ήσυχο!
-Δώστου πίσω τις μπίλιες του. -Παράτα με ήσυχο.
-Δεν τις έχω. Σταμάτα! -Άντε. Άντε.
Τσακωθείτε όσο θέλετε αλλά μη φωνάζετε. Η μαντάμ Ντελασάλ είναι πολύ άρρωστη.
Η τιμωρία σου αναστέλλεται προσωρινά.
-Πήγαινε για φωτογραφία. -Σας ευχαριστώ, κύριε.
Χωρίς τους Ντελασάλ δεν θα είναι σχολική φωτογραφία.
Θα είναι καλύτερα του χρόνου. Ελάτε, πάμε.
-Πάμε κοντά στο παράθυρο.
-Γιατί όχι στην πόρτα; -Το αυτοκίνητο;
'Εχει έρθει ένας γιατρός απ' το πανεπιστήμιο.
-Πρέπει να κατέβω.
Θα ξεπροβοδίσω εγώ τον καθηγητή. Θα σας τηλεφωνήσω αργότερα.
Το παρακάνατε λίγο.
Χρειάζεστε μόνο ξεκούραση.
-Θα μπορέσω να σηκωθώ; -Θα το συζητήσουμε αργότερα.
-Να μείνετε στο κρεβάτι. -Μπορώ να βγω λίγο στην αυλή;
-Θα ήταν πολύ για μένα; -Μέχρι να σας το πω εγώ...
δεν πρέπει να πάτε πουθενά.
Ετοιμαστείτε. Κοιτάξτε το χέρι μου. Μη κουνιέστε.
'Ενα, δύο... Ευχαριστώ. Μισό λεπτό, θα βγάλω άλλη μια.
Μπορείτε να φύγετε.
Θα την πήγαινα στη κλινική, αλλά θα ήταν πολύ ακριβό.
Μεταξύ μας, δεν έχει κληρονόμους.
Το ξέρω. Αλλά όσοι πεθαίνουν στην κλινική η νεκροφόρα...
τους περιμένει στη πόρτα. Δεν μ'αρέσει αυτό.
-Ούτε στους ασθενείς.
Για να δούμε! Προσέχετε! Δεν έχουν στεγνώσει ακόμα!
Πολύ ωραία. Κανένας δεν κουνήθηκε.
Βγήκε πολύ ωραία.
Είναι η πρώτη φορά που κάθομαι σ'αυτή τη θέση.
'Ολοι θα νομίζουν ότι είμαι ο διευθυντής.
-Τι είναι αυτό; -Μοιάζει με το αφεντικό.
-Είσαι τρελός. -Για να βάλω τα γυαλιά μου.
-Μπορώ να δω, μαντάμ; -Μην την αγγίζεις!
-Δεν είδα τίποτα. -Δεν έχασες και πολλά.
'Ηταν η αντανάκλαση ενός σύννεφου...
ή ένα σημάδι στο παράθυρο...
που έμοιαζε με τον διευθυντή.
'Ισως είναι στ'αλήθεια αυτός...
και δεν ήθελε να διακόψει.
-'Ενα αθώο αστείο.
-Δε νομίζω ο κύριος διευθυντής να παίζει κρυφτό.
Κι εσείς; Είδατε κάτι;
-Κοιτούσα τα παιδιά.
Για να το λύσουμε μια και καλή Μουανέ!
Εσύ παρατηρείς πολύ καλά. Είδες τον διευθυντή;
'Εξι ώρες στη γωνία ήταν αρκετές για μένα, ευχαριστώ.
Η υπόθεση έκλεισε. Δεν ήταν κανένας εκεί.
Ευτυχώς. Να ακούγεται ότι μπαινοβγαίνουν άτομα...
χωρίς να το γνωρίζω εγώ...
είναι προσβλητικό για το επάγγελμά μου.
-Φοβάμαι. -Κι εγώ.
Πρέπει να φύγουμε. Ντύσου.
Ο γιατρός μου είπε να μη σηκωθώ. Και πού μπορούμε να πάμε;
Στο σπίτι μου.
Στο Νιόρτ; Δεν πιστεύεις ότι θα είναι κι εκεί;
-Σίγουρα θα είναι κι εκεί.
-Τότε θα πάμε κάπου αλλού.
Είναι αδύνατον. Δεν υπάρχει λόγος.
-Δεν μπορώ να μείνω άλλο εδώ! -Τότε φύγε.
-Κι εσύ; Δεν μπορώ να σ'αφήσω εδώ.
-Και βέβαια μπορείς. Θα δεις. Θα τα πας μια χαρά χωρίς εμένα.
Εξάλλου... δε θέλω να σε ξαναδώ.
'Ο,τι κι αν μπορεί να συμβεί...
'Ο,τι κι αν συμβεί...
...προτιμώ να είμαι μόνη.
'Οχι, σε παρακαλώ.
-Με μισείς, έτσι; -Ούτε καν αυτό.
Πού είναι η κόκκινη βαλίτσα που σου δάνεισα;
Στα πόδια σου. Δίπλα απ'τη ντουλάπα.
Το σκέφτηκες καλά; Πιστεύεις ότι πρέπει να χωρίσουμε;
Ναι, είναι καλύτερα έτσι. Καλή τύχη.
-Προσπάθησε να τα ξεχάσεις όλα. -Αντίο.
"Τρόμος, είπε. "
"Ο σκληρός Θεός των Εβραίων είναι πιο δυνατός από σένα. "
"Κρίμα σ'αυτούς που θα πέσουν στα τρομερά χέρια Του. "
-Τι κάνετε εδώ; -Σας κοιτούσα.
'Ηρθα να σας δώσω την αναφορά μου. Γι'αυτό με πληρώνετε.
-Αλλά κοιμόσασταν τόσο βαθιά...
Φύγετε. Είμαι άρρωστη. Πολύ άρρωστη.
Σύντομα θα νιώσετε καλύτερα.
'Ολα θα πάνε καλά.
Λυπηθείτε με. Αφήστε με να πεθάνω ήρεμα.
Θέλετε να πεθάνω πιο γρήγορα;
Τι έχετε πάθει;
Δεν ήρθε η ώρα να πεθάνετε.
Τον βρήκα. Θα έρθει όπου να 'ναι.
Δεν είναι αλήθεια. Και το ξέρετε.
-Δεν μπορεί να έρθει.
-Γιατί; -Γιατί τον σκότωσα!
-Εκείνο το απόγευμα; -Ναι, πριν πέντε μέρες.
Δεν μιλάμε για τον ίδιο άντρα.
-Πριν πέντε μέρες στο Νιόρτ. -Τον ψάχνατε στο νεκροτομείο.
-Γιατί εξαφανίστηκε. -Απ'το Νιόρτ;
-'Οχι, από δω. Τον φέραμε πίσω με το αμάξι...
μέσα σ'ένα μπαούλο.
Και όταν γυρίσαμε τον πετάξαμε στη πισίνα.
Δεν ήσασταν μόνη στο Νιόρτ...
-αλλά με τη μαντάμ... -Χόρνερ.
Εκείνη δεν παρατήρησε κάτι;
-'Ηταν ερωμένη του. Με βοήθησε. -Τώρα κατάλαβα!
'Ηταν ερωμένη του...
και σας βοήθησε.
Πολύ θα ήθελα ν'ακούσω αυτή τη κοπέλα.
-Φοβήθηκε κι έφυγε. -Μάλιστα.
Δε δουλεύει. Είναι του Μισέλ.
'Ηταν στο νερό για 24 ώρες.
Λοιπόν...
Δε θα με συλλάβετε;
Πρέπει να ξεκουραστείτε. Είστε σε υπερένταση.
Πρέπει να πάρετε ένα ηρεμιστικό.
Καληνύχτα.
Να κλείσω το φως;
Το πρωί θα ξυπνήσετε αθωωμένη.
Ο διευθυντής εξαφανίστηκε, η γυναίκα του είναι άρρωστη...
η Νικόλ έφυγε...
-Τι έχεις να πεις για όλ'αυτά; -'Ωρα να ψάχνουμε για δουλειά.
Αυτό φοβάμαι κι εγώ. Κοίτα, ένας αστυνομικός.
Το βρήκα κάτω από τον βατήρα της πισίνας.
-Δεν υπήρχε ένα μπαούλο εδώ; -Ναι.
-Στο γκαράζ. -Στο γκαράζ; Πάμε να το δούμε.
Κάτι δεν πάει καλά.
Αρχίζω να αναρωτιέμαι αν ο Ντελασάλ είχε ατύχημα.
-Εγώ δεν ξέρω τίποτα.
-Ούτε κι εγώ αγαπητέ συνάδελφε.
Θα πρέπει να το ερευνήσει μόνος του.
Δε ξέρω γιατί, αλλά...
-Μάλλον μπλέξαμε άσχημα. -Κι εγώ αυτό νομίζω.
Πακάρ, Μουανέ.
-Καληνύχτα, κύριε. -Καληνύχτα.
Ποιος είναι εκεί;
Τα καταφέραμε αυτή τη φορά.
'Ηταν σκληρό καρύδι.
Μ'αρέσει που είχε και πρόβλημα με την καρδιά της.
Αγάπη μου, είσαι μούσκεμα.
Γρήγορα, άλλαξε.
Χρειάστηκα πάνω από μία ώρα για να βγω...
απ'τη μπανιέρα χωρίς να κάνω θόρυβο.
Αυτό το ταξίδι στο μπαούλο. Θα υπέφερες πολύ!
Και η βουτιά στη πισίνα μέσα στη νύχτα;
Μας έκανε να καρδιοχτυπήσουμε.
Μέχρι κι εγώ τρόμαξα.
Αλλά άξιζε, έτσι;
Τώρα είμαστε πλούσιοι.
Σκέψου τι θα βγάλουμε αν πουλήσουμε το σχολείο.
15 με 20 χρόνια στη φυλακή.
Θα εξαρτηθεί απ' τον δικαστή.
Μουανέ, Μουανέ.
Περίμενε.
Πάλι εσύ. Δε ντρέπεσαι;
Τη μέρα που κλείνει το σχολείο διάλεξες;
-Ποιος σου έδωσε τη σφεντόνα; -Η μαντάμ Ντελασάλ.
-Ποια; -Η μαντάμ Ντελασάλ. 'Ανοιξε την πόρτα...
και μου έδωσε τη σφεντόνα μου.
Μου είπε "Πάρ'τη να παίξεις".
Είσαι αδιόρθωτος. Δε ξέρεις ότι η μαντάμ Ντελασάλ είναι νεκρή;
-'Οτι την πήραν σήμερα; -Δεν είναι νεκρή. Γύρισε πίσω.
Κ. Μουανέ, στη γωνία!
Την είδα! Το ξέρω ότι την είδα.
Μην γίνεστε διάβολοι! Μη χαλάσετε...
την ταινία στους φίλους σας.
Μη τους πείτε τι είδατε. Σας ευχαριστώ για χάρη τους...